Help, mijn kapper vraagt mijn eID!

Bij de kapper is het altijd prettig vertoeven. Me-time zonder weerga. Zelf ben ik een grote fan van mijn kapper. “Haarstylist” laat hij zich tegenwoordig graag noemen, een wens die ik dan ook gewillig invul. Zodra ik mij in de kappersstoel neervlij, kan het relaxen beginnen. “En wat kan ik vandaag voor je betekenen” vraagt hij met een knipoog. “Kleuren, knippen en een hoofdmassage toe, graag” antwoord ik even vlug. Hetzelfde ritueel als altijd, heel safe en veilig. Hij weet precies wat ik wil en ik weet precies wat hij doet. Welja op de Vertrouwensschaal der Kappers scoort hij 8 op 10. Niet mis voor een haarstylist, toch?

Tenminste tot verleden week. Net voor ik een nieuwe datum vastleg, doorbrak die snoodaard ons vaste stramien. “Geef eens je identiteitskaart”, beval hij. En als reactie op mijn verbaasde maar gestylde kop, zei hij “ja, ik heb een nieuwe software en nu kan ik automatisch alle gegevens van je identiteitskaart naar mijn laptop overhevelen”. “Ach zo, de wonderen van de techniek zijn grenzeloos” antwoord ik terwijl ik braafjes mij eID boven haal. Waarop hij grijnst: “nu zal ik eens kunnen zien of je al hebt gezeten, in den bak bedoel ik, en of je wel getrouwd bent met Y zoals je altijd beweert”.

Baaaaaf, dat voelt aan als een slag in mijn gezicht, een gemene, onverhoedse aanval. Weg is het vertrouwen, en mijn haarstylist is weer gewoon kapper. Op de Vertrouwensschaal der Kappers staat hij diep in het rood. Op datzelfde ogenblik ben ik mij plotseling heel erg bewust van mijn privacy en besef ik hoezeer ik die wil beschermen tegen ongezond, nieuwsgierige kappers. Ondertussen graait hij mijn eID al uit mijn handen en steekt ze in de kaartlezer. De overheveling is begonnen … Ogenblikkelijk reageer ik, tandenknarsend moet ik toegeven en ik probeer mij te beheersen als ik hem met iets teveel grimlach, toefluister: “Jij kan onder geen beding zulke gegevens uit mijn identiteitskaart halen, behalve mijn naam en mijn adres”, “Welles” zegt hij, “Nietes”, zeg ik, “bang om wat ik zal zien?”, kraait hij triomfantelijk. “Mocht dat zo zijn”, zeg ik ijskoud “dan moet ik dat melden bij de Privacycommissie, die erop toeziet dat zulke dingen niet kunnen gebeuren”. De kapper schrikt zich een aap en krabbelt onmiddellijk terug. “Het was maar een grapje hoor” zegt hij sussend en zie daar is de haarstylist van weleer. “Nou, van mij niet” zeg ik nog en stap zonder een nieuwe afspraak de zaak uit.

Groetjes van Miss K.www.ebbel