Het addertje onder het gras...

Zodra de jongere de gratis dienst gebruikt, wordt hij gepord om naar andere websites te klikken (bijv. naar een cd-shop, of aanbieders van games, ringtones, horoscopen, quizzen,…). Dit gebeurt via reclametechnieken op de website zelf maar zeer zeker ook via virale marketing. Dit laatste is erg doeltreffend omdat het mechanisme erin bestaat dat vrienden uit de sociale netwerksite elkaar aanmoedigen om van een bepaalde dienst of spel gebruik te maken (zij hebben die leuke applicatie al en vragen of hij die ook niet wil hebben). Het doel van de marketeer is hiermee op een zachte, subtiele manier bereikt. Hij kan de vrijgegeven persoonsgegevens verder verwerken, hij kan ze doorverkopen of doorgeven aan zijn partners en eventueel aan nog andere geïnteresseerden met de bedoeling juist die producten aan te bieden die jongeren het meest interesseren.

Laten we wel wezen, met reclame maken is op zich niets verkeerds en veel jongeren vinden dit net een fijne manier om producten te leren kennen. Het addertje onder het gras zien ze echter niet. Ze hebben er meestal geen idee van dat de gegevens die zij bij het inloggen zo vlot hebben vrijgegeven of het profiel dat ze hebben aangemaakt, voor commerciële doeleinden gebruikt worden. Ze beseffen te weinig dat alle gegevens die zij online verstrekken een eigen en onverwacht lang leven kunnen leiden.

Hoe gaat dat nu in zijn werk? Wanneer de jongere van een gratis dienst gebruik wil maken, moet hij een log-in en een paswoord aanmaken. Om dit te doen moet hij een aantal persoonsgegevens vrijgeven, nl. een gebruikersnaam (vaak een alias, nickname) en zijn e-mailadres. Meteen gaat hij automatisch akkoord met de gebruiksvoorwaarden en het privacybeleid van de aanbieder. Vaak maakt de jongere meteen ook zijn profiel op (bijv. Facebook, Netlog) waar hij nog meer persoonlijke gegevens vrijgeeft.